MSA Industrial: elke pagina, twee keer.

De hero is een stuk industriële leiding. Scroll, en ze gaat uit elkaar — maar alleen aan de drie flenzen, want dat is de enige plaats waar een echte leiding uit elkaar gaat. Elk segment is uit hetzelfde gerenderde beeld geknipt en hangt aan zijn eigen veer, gedempt in plaats van veerkrachtig. Vraagt de browser om minder beweging, dan valt het geheel terug op één stilstaand beeld.

Space Grotesk voor de koppen, Inter voor de rest, en één oranje tegen wit en bijna-zwart. Het accent verschijnt ongeveer één keer per scherm, en het is altijd het ding dat u moet aanklikken.

Secties komen achtentwintig pixels omhoog en vervagen in zeven tiende van een seconde naar binnen — één keer, en daarna nooit meer. Geen parallax die met de tekst concurreert, geen tellers die oplopen, geen kaarten die omdraaien. Op de site van een aannemer leest terughoudendheid als vakmanschap.

Elk van de zes dienstpagina's draagt wat een onderhoudsverantwoordelijke zoekt en wat de meeste aannemerssites weglaten: wat de discipline precies inhoudt, de materialen en hun kwaliteiten (P235GH en P265GH, 304L en 316L, duplex, PE en PP), de normen waarnaar gewerkt wordt (EN 13480, PED 2014/68/EU, EN ISO 9606-1, materiaalcertificaten volgens EN 10204 3.1), het veiligheidsregime, een werkwijze in vier stappen en vijf vragen die gewoon beantwoord worden.

Honderdtweeondertig regiopagina's: twaalf provincies en honderdtwintig gemeenten in Vlaanderen en Nederland, elk geschreven naar zijn eigen lokale herkenningspunt — de haven van Antwerpen, North Sea Port in Gent en Terneuzen, het chemiecluster in Tessenderlo en Beringen, Chemelot in Sittard-Geleen, de petrochemische gordel van Rotterdam.

Geen enkele pagina suggereert een vestiging die niet bestaat. Er is één adres, in Bornem, en de pagina's zeggen dat.

Een groot deel van het werk was weglaten.

Een muur met klantenlogo's ging eruit, want voor geen enkel logo lag er schriftelijke toestemming. "Tevredenheid gegarandeerd" ging dezelfde weg op. En elke belofte over aankomsttijd ook: die zin bleek in zesendertig meta-omschrijvingen van gemeenten en vier regioprofielen te staan, zonder dat er iets van schriftelijk was afgesproken. Elk daarvan is herschreven, met behoud van het lokale herkenningspunt en zonder het getal.

Wat ervoor in de plaats staat, is controleerbaar: het VCA**-certificaat, de zes disciplines, de normen waarnaar elk ervan gewerkt wordt, en een lijn die dag en nacht opgenomen wordt.

Een Base44-site is een JavaScript-toepassing. Googlebot draait JavaScript en ziet de afgewerkte pagina. GPTBot, ClaudeBot, PerplexityBot en CCBot niet — die lezen wat de server aanreikt, en stoppen daar.

Dus wordt elke pagina een tweede keer geschreven, als platte HTML, door een backendfunctie: serveCoreHtml voor de dertien kernpagina's, serveRegioHtml voor alle 132 regiopagina's, serveBlogHtml voor de artikels, serveRealisatiesHtml voor het werk, en serveSitemapHtml als de index die alles aan elkaar knoopt. Elke tweeling canonicaliseert naar de app-URL die ze spiegelt, zodat de twee lagen samenvallen in plaats van met elkaar te concurreren.

Het deel dat makkelijk misgaat: eerst stonden de links naar de tweelingen alleen in de voettekst — en de server-gerenderde momentopname van het platform draagt wel de hoofding maar niet de voettekst. Googlebot vond ze; de AI-crawlers nooit. Ze staan nu in een <noscript>-blok in de statische index.html, het ene bestand dat elke client letterlijk krijgt, en er wordt vanuit robots.txt naar verwezen.

De technische artikels worden opgesteld door een geautomatiseerde routine, en die routine wordt niet vertrouwd.

Voor er iets op de site komt, leest een mechanische poort het concept en houdt ze het tegen op acht gronden: geen kort antwoordblok bovenaan, minder dan drie FAQ's, minder dan vier interne links, geen externe bron, een belofte over aankomsttijd, verboden marketingtaal, een meta-omschrijving buiten de 120-160 tekens — en verkeerd gebruik van een norm.

Dat laatste verdient zijn plaats. "PED-gecertificeerd" bestaat niet: PED is een Europese richtlijn en EN 13480 is een norm, en geen van beide is een certificaat dat een bedrijf kan bezitten. VCA wel. Een artikel dat dat verkeerd heeft, wordt niet gepubliceerd; het wordt opzijgezet ter nazicht, met de reden erbij.

Lindsey verschijnt één keer, wanneer de voettekst in beeld komt, en niet meer dan één keer per sessie. Ze vraagt wat het project is, neemt de pagina waarop ze verscheen mee in het leadrecord, en blijft weg als u haar wegklikt.

Achter de login zit de rest: een pijplijn, werven, interventies, voorraad, e-mailreeksen, de kwartaalevaluatie en het bureau waar de artikels worden goedgekeurd.

Een crawlerbeleid, opgeschreven. robots.txt noemt GPTBot, ChatGPT-User, OAI-SearchBot, ClaudeBot, anthropic-ai, PerplexityBot, Google-Extended, CCBot en Applebot-Extended met naam als toegelaten, en sluit de CRM-routes af. llms.txt somt de platte-HTML-tweeling van elke sectie op.

Een sitemap die de waarheid vertelt. Ze wordt uit de records gebouwd, dus een nieuwe gemeente of een nieuw artikel verschijnt vanzelf. Gemeente-URL's worden alleen uitgestuurd waar een profiel bestaat, zodat niets in de sitemap doorverwijst, en lastmod is de echte wijzigingsdatum van elk record in plaats van die van vandaag.

Eén bron van gegevens. Bedrijfsgegevens, de zes disciplines en de zeven sectoren staan in één gedeelde module die zowel de React-app als de backendtweelingen importeren — zodat de twee lagen niet uit elkaar kunnen lopen.

Gestructureerde data, eerlijk gehouden. LocalBusiness met het btw-nummer, het VCA**-getuigschrift, de disciplines en alle twaalf provincies als areaServed; Service, FAQPage, Article en Breadcrumb waar ze horen; hreflang nl en x-default op elke pagina. Geen reviewmarkup, geen gemiddelde score, geen ster die het bedrijf niet verdiend heeft.

Minder beweging, gerespecteerd. Elke animatie op de site heeft een stilstaand alternatief, de hero inbegrepen.